يكي از مواردي كه پرورش‌دهندگان طيور و بويژه طيور گوشتي در طي دوره پرورش با آن مواجه ميشوند وجود بستر خيس ميباشد . عوامل مديريتي ، تغذيه‌اي و بيماريها مي‌توانند سبب بروز اين مشكل شوند . بستر خيس را كه علت آن بروز اسهال در گله ميباشد نبايد با آنتريت و يا تورم روده اشتباه نمود . اسهال عارضه‌اي است كه مدفوع حالت آبكي داشته باشد ، درصورتيكه آنتريت عبارت از تورم بافت مخاطي روده در اثر عواملي مثل كوكسيديوز و غيره ميباشد . در حالت طبيعي مدفوع با منشاء روده‌اي در طيور داراي رنگ حنايي و يا قهوه‌اي با رسوب اورات در سطح آن ميباشد كه 12 تا 16 بار در شبانه‌روز تخليه مي‌گردد . مدفوعي كه منشاء آن از سكوم باشد داراي رنگ قهوه‌اي تيره ، بصورت نيمه مايع و معمولاً يك يا دو بار در شبانه‌روز دفع ميشود كه اين نوع مدفوع نيز نبايد با مدفوع اسهالي اشتباه گردد . مديريت و رابطه آن با بستر خيس در طيور بستر در طيور بايد در سطح و عمق آن از نظر قوام و چسبندگي يكسان باشد . در شرايط مديريتي مناسب و سلامت گله ، باتوجه به سن ، رطوبت بستر مي‌تواند بين 10 تا 30 درصد متغير باشد ، اگرچه در مناطق گرم و بسيار خشك رطوبت به 5 درصد نيز ممكن است كاهش يابد . بستري كه داراي چنين شرايطي باشد بعد از چسبندگي در اثر فشردن در بين انگشتان ، بلافاصله ذرات آن از همديگر جدا خواهند شد كه وجود اين حالت عدم چسبندگي ناشي از فعاليت باكتري‌هاي موجود در آن ميباشد. بستري كه رطوبت آن بيشتر از 30 درصد باشد بعد از فشردن در دست ، حالت خود را حفظ كرده و ذرات آن از همديگر جدا نخواهند شد . بستر خيس گاهي به بستري گفته ميشود كه فقط سطح آن مرطوب و چسبنده ميباشد ولي قسمت‌هاي عمقي آن ممكن است خشك باشد . در چنين مواردي قسمت‌هاي سطحي بستر بعد از خشك شدن تشكيل لايه‌اي چسبنده و سفت را ميدهد و بعبارت ديگر ، از نظر قـوام و چسـبندگي در سطـح و عمـق ، از يكـديگر متفـاوت ميباشد . وجود بستر سفت در نقاطي از سالن سبب ميشود كه طيور تمايلي به نشستن در اين محل‌ها را نداشته باشند و لذا بعلت نرسيدن گرماي بدن طيور به اين نقاط و عدم فعاليت باكتري‌هاي موجود در آن ، رطوبت و چسبندگي باز هم بيشتر خواهد شد . درصورت وجود چنين حالتي در بستر ، با بهبود شرايط مديريتي و زيروروكردن بستر بايد اقدام به رفع اين مشكل كرده و درصورت نياز مقداري بستر تازه اضافه نمود تا مرغ‌ها تشويق به نشستن در آن نقاط شوند . با جلوگيري از ريزش آب در سالن ، تنظيم مقدار و ارتفاع آب‌خوريها و بهبود تهويه مي‌توان از تشكيل بستر بهم چسبيده و سفت شده جلوگيري نمود . در ميان عوامل مديريتي ، تهويه ميتواند بيشترين نقش را داشته باشد . 1000 قطعه مرغ در شبانه‌روز حدود 500 ليتر آب از طريق مدفوع دفع مي‌كنند . تهويه ناقص كه قادر به تخليه اين مقدار آب از سالن نباشد به آساني و بويژه در زمستان مي‌تواند سبب بروز بستر خيس و ايجاد چسبندگي در سطح آن گردد . تغذيه و رابطه آن با بستر خيس در طيور فعاليت كليه در طيور بصورت مداوم و ادرار كه بصورت مايع غليظ موكوسي و حاوي مقدار زيادي اورات است با پوشانيدن سطح مدفوع ، دفع مي‌گردد . مكانيسمي كه بنام جريان برگشتي ناميده ميشود سبب مي‌گردد مقداري از آب و الكتروليت‌ها مجدداً در راست روده جذب شده و تعادل الكتروليتي برقرار گردد . افزايش مصرف آب صرف نظر از علت آن ، مي‌تواند سبب بروز اسهال ، مدفوع آبكي و بستر خيس گردد كه به تعدادي از آنها اشاره ميشود . 1- جيره‌بندي دان و يا ناكافي بودن دان . اين مورد بويژه در گله‌هاي مادر گوشتي كه دان جيره‌بندي مي‌گردد بوضوح ديده ميشود . 2- كيفيت آب و دان مصرفي از نظر مقادير سديم ، پتاسيم و منيزيوم . سديم و پتاسيم حجم آب بدن را تنظيم مي‌كنند . وجود مقدار زيادي سديم در آب مصرفي و يا در دان كه مي‌تواند بصورت نمك باشد سبب افزايش مصرف آب خواهد شد . وجود پتاسيم اضافي نيز كه مي‌تواند ناشي از وجود آن در موادي مثل كنجاله سويا ، ملاس و غيره باشد نظير سديم ، سبب افزايش مصرف آب و اسهال خواهد شد . منيزيوم از عناصري است كه بعلت وفور آن در مواد اوليه مورد استفاده دان ، به مكمل طيور افزوده نميشود، معهذا وجود مقدار زيادي از اين عنصر در آب ، سبب بروز عارضه اسهال و خيس شدن بستر خواهد شد . 3- متعادل نبودن جيره از نظر مقدار پروتئين و اضافه بودن و بويژه وجود پروتئين با كيفيت و با قابليت هضم كم در آن . وجود چنين پروتئيني كه بخوبي هضم و جذب نشده باشد در انتهاي روده در اثر تخمير ميكروبي ، سبب بروز اسهال مي‌گردد . بروز عارضه سوختگي مفصل خرگوشي در نيمچه‌هاي گوشتي ناشي از وجود مقادير زيادي پروتئين با قابليت هضم كم ، نظير پودرگوشت و ضايعات كشتار گاهي در جيره ميباشد . 4- وجود مقادير زيادي قند جذب نشده در موادي مثل جو و تغيير فشار اسمزي ناشي از آن در روده ، اسهال بروز خواهد كرد . 5- تغيير ناگهاني مواد اوليه و فرمول دان نيز مي‌تواند سبب ايجاد اسهال در طيور گردد . 6- افزودن چربي با كيفيت پائين و غير قابل هضم از ديگر عوامل بروز اسهال و مدفوع آبكي در طيور ميباشد . 7- ويروس‌ها ، باكتري‌ها تك ياخته‌ايها و مايكوتوكسين‌ها نيز نقش مهمي در ايجاد عارضه اسهال در طيور مي‌توانند داشته باشند . 8- مصرف آنتي‌بيوتيك‌ها و انواع داروهاي ضد ميكروبي نيز يكي از علل اصلي بروز اسهال در طيور ميباشند. بروز اسهال ناشي از تركيبات ضد ميكروبي بويژه در كشورهائي كه بصورت مداوم از اين مواد استفاده ميشود يكي از مشكلات اين صنعت ميباشد كه متأسفانه كمتر به آن نيز توجه شده و حتي تصور ميشود كه با مصرف اين تركيبات بروز اسهال بايد كمتر نيز گردد . مصرف تركيبات ضد ميكروبي با تغيير فلور ميكروبي روده و ايجاد عدم تعادل بين ميكروارگانيزمهاي مفيد و مضر سبب بروز اسهال ميشوند . عواقب ناشي از وجود بستر خيس در طيور 1- افزايش مقدار آمونياك در سالن كه ناشي از تخمير اوره ميباشد . 2- كاهش مصرف دان ناشي از افزايش آمونياك و بروز و يا تشديد عوارض تنفسي و مستعد شدن گله به بيماري‌هاي ميكروبي و كلي باسيلوز . 3- كاهش جذب مواد و كاهش راندمان و عملكرد گله . 4- مستعد شدن گله به بيماري‌هاي روده و بويژه كوكسيديوز . 5- آلودگي سطح خارجي پرنده ، افزايش تورم مفصل خرگوشي و ايجاد زخم در جناغ سينه كه در نهايت منجر به حذف تعداد بيشتري از طيور در كشتارگاه خواهد شد .

 

امنيت زيستي لغتي متشكل از دو جزء زيست Bio و امنيت  Security است كه معني آن در يك كلمه معادل آگاه بودن مي باشد بطوريكه به يك سري اصول اوليه در مورد چگونگي انتقال بيماريها دست يافته و سپس با تجربه همراه شود در نهايت هدف اين است كه بيماري وارد مرغداري نشده و طيور در معرض آن قرار نگيرد .يك برنامه كامل امنيت زيستي شرايطي را فراهم مي سازد كه عامل بيماري به محيط مزرعه وارد نشده و يا در صورت حضور شديدا تحت كنترل و به يك سطح نسبتا و يا كاملا بي خطر مبدل گردد .در صحبت از بيماريها و نحوه برخورد با آنها روشهاي درمان  Treatment و كنترل Control و پيشگيري  Prevention و ريشه كني  Eradication پيشنهاد مي شود .اما از آنجائيكه در طب دامپزشكي، اقتصاد حرف اول است و درمان هزينه زيادي را مي طلبد پس امر پيشگيري از بيماريها بر درمان آنها اولويت خاص دارد .روشهاي مختلف پيشگيري شامل بهسازي، بهداشت، مديريت علمي و صحيح ، واكسيناسيون، تغذيه و مسائل مربوط به آن ، كنترل مداوم بيماريهاي متداول، قرنطينه و آموزش مي باشد .استفاده از روشهاي مختلف پيشگيري نزديكترين، باصرفه ترين و علمي ترين راه مبارزه با بيماريهاي دامي است كه امروزه با توجه به نياز به توسعه تجارت بين المللي و رعايت استانداردهاي جهاني بسيار اهميت مي يابد .اين مسئله نه تنها جهت كسب ميزان مناسب از بازارهاي جهاني، بلكه براي نگهداري قدرت توليد حتي در سطح ملي نيز بسيار اساسي مي باشد .در رابطه با طيور، رعايت مسائل بهداشتي در دوره آماده سازي و دوره پرورش آن بسيار حائز اهميت است .در دوره آماده سازي از كنترل حشرات (سمپاشي)، اسپري آب، خارج نمودن تجهيزات و تخليه كود شروع و سپس شستشو، ضدعفوني، شعله دادن، سمپاشي مجدد و پهن كردن بستر ادامه تا به مرحله دود دادن كه به اتمام مي رسد .در دوره پرورش بايد شديدا عوامل بيماري زا در مزرعه را كنترل نمود .منابع آلودگي به دو نوع منابع داخلي شامل پرندگان بيمار يا تلف شده، آب، غذا و بستر مي باشد و منابع خارجي كه شامل حيوانات و پرندگان وحشي، حشرات، انسان، ظروف و وسائل مي شود .

تردد افراد به حداقل رسيده و كاركنان در موقع ورود تعويض كفش، لباس و دوش بگيرند همچنين ماشينهاي ورودي نيز ضد عفوني شوند و كليه پرسنل در منزل خود از نگهداري هر نوع پرنده اي خودداري كنند .در نهايت انتظار مي رود كه با صرف وقت و هزينه بيشتر در بهداشت و امنيت زيستي در پرورش طيور سوددهي بالاتري نصيب مرغدار گردد

جوجه هاي يكروزه به علت اينكه پيوسته آب بدن خود را از دست مي دهند، سريعاً دهيدراته مي شود. اين حالت حتي در هچري، اتاق انبار و يا در حين جابجايي طولاني مدت هم رخ مي دهد. معمولاً براي كاهش خطر دهيدراتاسيون، افزايش رطوبت نسبي در مدت انبار يا انتقال جوجه هاي يكروزه توصيه مي شود اما اين روش در عمل مناسب نيست.

 

دماي مطلوب بدن جوجه يكروزه حدود °C 40.5-40 مي باشد. در اين دما جوجه احساس راحتي مي كند و بدنبال آب و غذا مي رود. اما تغيير دماي بدن از اين حد نرمال (بالا يا پايين) موجب ناراحتي و سستي پرنده مي شود. پرندگان توانايي محدودي در كنترل و تنظيم دماي بدن خود دارند، بويژه وقتي سن آنها پايين باشد. پرندگان در سنين بالاتر با استفاده از انرژي غذا بدن خود را گرم نگه مي دارند. اما، جوجه هاي يكروزه با ازدحام در يك گوشه سالن از اتلاف حرارت بدن خود جلوگيري مي نمايند كه در اين حالت به آب و غذا دسترسي نخواهند داشت.

 

وقتي پرنده مسن يا جوجه يكروزه احساس گرما بكند، نخست بالهاي خود را تكان مي دهد تا حرارت بدن خود را كنترل بكند. اگر اين عمل كافي نباشد، با عمل تبخير آب گرما را از بدنش دفع مي كند. از آنجائيكه پرندگان نمي توانند عرق بكنند، آب بدن خود را از راه له له زدن تبخير مي كنند. اگر پرنده احساس راحتي بكند (دماي مناسب بدن) تنفس از طريق بيني انجام مي گيرد و اين عمل در مدت 24 ساعت باعث اتلاف 2-1 گرم رطوبت خواهد شد.

 

وقتي دماي بدن جوجه به °C41 افزايش يابد (°C 0.5 بيش از حد نرمال) پرنده شروع به له له زدن مي كند، اين عكس العمل پرنده موجب افزايش اتلاف رطوبت از بدن مي شود و در وضعيت حاد، جوجه ممكن است در مدت 24 ساعت بيش از 5 گرم و حتي گاهي بيش از 10 گرم رطوبت بدن خود را از دست بدهد. در اين حالت اگر ما رطوبت نسبي سالن را افزايش دهيم در حقيقت مانع از دست رفتن رطوبت بدن جوجه شده ايم اما از طرفي ديگر با اين كار مانع خنك كردن پرنده توسط خودش شده ايم. در صورتي كه پرنده احساس راحتي بكند و از طريق بيني نفس بكشد، تغييرات رطوبت نسبي تاثير اندكي بر ميزان اتلاف رطوبتي پرنده خواهد داشت.

 

نكته مهم در جلوگيري از دهيراتاسيون جوجه يكروزه، كنترل دماي بدن و پيشگيري ا زوقوع حالت له له زدن مي باشد. اگر حرارت بدن پرنده در حد نرمال باشد، اتلاف رطوبتي بدن در مدت 24 ساعت به 2-1 گرم خواهد رسيد. در صورتيكه پرنده خوراك و كيسه زرده را بخورد، هضم مواد غذايي منجر به تشكيل آب متابوليكي خواهد شد و اين آب براي جبران هر گونه اتلاف رطوبتي در حرارت مطلوب بدن كافي مي باشد. در اين حالت پرنده اندكي كاهش وزن خواهد داشت ما منجر به دهيراتاسيون آن نخواهد شد.

در مسافت هاي طولاني انتقال جوجه ها، تزريق 2-1 سي سي سرم به جلوگيري از دهيراتاسيون آنها كمك مي كند اما به شرطي كه دماي بدن جوجه ها در حد نرمال باشد. اگر پرندگان در گرماي زياد قرار بگيرند، مقدار رطوبتي كه از دست مي دهند بيش از مقدار سرم تزريق شده جهت جبران آب تلف شده، خواهد بود. خوراندن مقدار اندكي غذا در حين جابجايي جوجه ها (حتي در فرم خشك) به پرنده در جذب كيسه زرده كمك مي كند و لذا آب متابوليكي توليد مي شود، اما به شرطي كه دماي بدن جوجه ها در حد نرمال باشد.

 

اگر خوراك آبدار باشد (ميوه يا ژل مايع) اب بيشتري در اختيار پرنده قرار مي گيرد و لذا زرده مصرف شده و آب متابوليكي توليد مي شود، اما به شرطي كه دماي بدن جوجه ها در حد نرمال باشد. پس از رسيدن به فارم، بايستي توجه داشت كه جوجه ها سريعاً به آب دسترسي داشته باشند تا اتلاف آب بدن آنها جبران شود. در نتيجه تنها راه موثر در جلوگيري از دهيراتاسيون بدن جوجه ها حفظ دماي مطلوب بدن آنها مي باشد.

 

تخم مرغ بدون شک پر مصرفترين ماده غذايی برای بدنسازان به شمار ميآيد. میدانيم که عضله برای رشد به پروتئن نياز دارد و هرچه پروتئين بيشتر ومرغوب تری به بدن برسانيم  رشد عضلانی بيشتری خواهيم داشت تخم مرغ به عنوان يک منبع پروتئين با کيفيت و ارزان هميشه مورد توجه ورزشکاران به ويژه بدنسازان که هميشه گرسنه پروتئن هستند بوده است ولی اغلب با ترس و استرس به خاطر مشکلات احتمالی که در سيستم بدن به خصوص قلب وعروق ايجاد میکند از آن استفاده ميکنند. مطلب زير با آمار جالبی که در اختيار ما قرار ميدهد ميتواند نگرانی در اين زمينه را کاهش دهد.

بيماريهای قلبی- عروقی يکی از عوامل عمده مرگ وميردرکشورهای صنعتی محسوب می شوندو فاکتورهای مختلفی از جمله چاقی هيپرکلسترولمی فشار خون سيگار سن جنس وغيره در ميزان وقوع آنها دخيلند. شکی نيست که بالا بودن کلسترول خون باعث افزايش خطرابنلابه اين بيماريهامی شود .
وجود ارتباط ميان مصرف چربيهای حيواني وميزان وقوع بيماريهای قلبی- عروقی در انسان باعث شده تا همواره يک نگرش منفی نسبت به مصرف تخم مرغ وجود داشته باشد. سئوال ساده ای که از سالها قبل مطرح است اين است که آيا در سطح جهان ارتباطی مطان مصرف سرانه تخم مرغ و متعاقبا افزايش کلسترول خون و ميزان مرگ ومير ناشی از بيماريهای قلبی- عروقی وجود دارد ؟ ارائه فرضيه ای مبنی بروجود اين ارتباط در سال 1927 باعث شدتا مصرف تخم مرغ وغذاهای حاوی کلسترول شديدا کاهش يابد. اين بحث و مجادله طوری شدت گرفت که حتی جنبه های سياسی مذهبی نيزبه خود گرفت وترس از چربی و کلسترول فراگير شدبه طوری که به مردم توصيه می شدتا زرده تخم مرغ را دور ريخته و ازمصرف آن جدا خودداری کنند .
امروزه بر اساس اطلاعات حاصله از تحقيق انجمن آمريکا (AHA) و کمسيون بين المللی تخم مرغ در22کشور مشخص شده که ارتباط مثبتی ميان مصرف تخم مرغ و مرگ و مير ناشی از بيماريهای قلبی- عروقی در مردان و زنان وجود ندارد. دراين بررسيها به عنوان مثال مشخص شد که تعداد تخم مرغ مصرفی درهفته (توسط هرفرد)درفرانسه آمريکا وانگلستان به ترتيب 1/5 , 5/4و3/3 است در حالی که ميزان مرگ و مير ناشی از بيماريهای قلبی در اين کشور در سال به ترتيب250, 460و 516 نفر در هر 100هزار نفر است .نکته جالب دراين بررسيها اين است که ژاپن کمترين مرگ و مير ناشی از بيماريهای قلبی را داراست در حاليکه بيشترين تعداد تخم مرغ مصرفی برای هر فرد(5/6در هرهفته) را دارد لازم به ذکر است که براساس آمار غير رسمی موجود مصرف سرانه تخم مرغ درايراندرحدود 36عدد درهفته است. مقاله ای که درماه آوريل سال1999در نشريه انجمن پزشکی آمرِيکا به چاپ رسيده به روشن تر شدن قضايا کمک بيشتری کرده است .
دکترهو و همکاران در دانشگاه هارواردطی يک بررسی 8تا 14 ساله که برروی 117 هزار نفر از پرستاران و ديگر افراد درگير دراموربهداشتی صورت گرفته نشان داده اند که هيچ ارتباطی ميان مصرف تخم مرغ وبيماريهای قلبی – عروقی وجود ندارد.
دراين بررسی هيچ تفاوتی از نظر خطر وقوع اين بيماريها(انفارکتوسميو کاردبيماری عروقی کرونلرقلب) و سكته مغزي در ميان افرادي كه هفته اي يك عدد تخم مرغ و افرادي كه روزانه بيش از يكعدد تخم مرغ مصرف مي كردند ، وجود نداشت . اين محققين چنين نتيجه گيري كردند كه به نظر مي رسد مصرف روزانه يك عدد تخم مرغ اثري بر ميزان وقوع بيماريهاي قلبي و عروقي يا سكته مغزي در ميان مردان و زنان سالم ندارد اما در افراد ديابتي ميان مصرف تخم مرغ و بيماريهاي قلبي رابطه وجود دارد .
طبق نظر اين تيم تحقيقاتي ، احتمال وقوع بيماري قلبي در افراد ديابتي كه در روز حداقل يك تخم مرغ مصرف مي كنند ، دو برابر است .بروز چنين وضعيتي در افراد ديابتي ممكن است مربوط به اختلال در مكانيسم انتقال كلسترول باشد . مطالعه فوق يكي از متعدد مطالعاتي است كه نشان مي دهد مصرف تخم مرغ و كلسترول غذا ارتباطي با سطح كلسترول خون و ميزان وقوع بيماريهاي عروق كرونر قلب ندارد . نكته قابل تامل اين است با وجوديكه در زرده تخم مرغ كلسترول وحود دارد اما حضور ديگر موارد مفيد مانند آنتي آكسيدانها ، فولات وديگر ويتامينهاي گروه B و چربيهاي غيراشباع مي توانند نقشي مثبت در جلوگيري از بيماريهاي قلبي داشته باشند .
آمار نشان مي دهد كه ژاپن ، اسپانيا و فرانسه جزء كشورهايي هستند كه بيشترين مصرف تخم مرغ را دارند اما جالب است كه در اين كشورها در مقايسه با ساير كشورهاي صنعتي ، مرگ و مير ناشي از بيماريهاي قلبي – عروقي در پايين ترين حد است . جالب است كه بدانيم در آمريكا ماه مه ميلادي به عنوان ماه ملي تخم مرغ نام گرفته است و مردم به خاطر فوايد غذايي تخم مرغ جشن مي گيرند.
نتيجه
آنچه مسلم است امروزه نبايد با فرضيه هاي مربوط به 30 سال پيش در مورد مقدار مصرف تخم مرغ زندگي كرد و بايد نظريه هاي مطرح در هزاره سوم ميلادي را در دستور كار خود قرار داده و بر اساس واقعيات علمي حركت كرد . امروزه بعد از انجام تلاشها و مطالعات بسيار زياد ، ثابت شده آن تصوير هولناكي كه از تخم مرغ ترسيم شده بود كاملاً نادرست و بدون پايه واساس منطقي است . خلاصه كلام اينكه ، مصرف روزانه يك تخم مرغ در افراد سالم مشكل ساز نبوده و اساساً تخم مرغ هيچ ارتباطي با ميزان وقوع بيماريهاي قلبي – عروقي و مرگ و مير حاصله از اين بيماريها ندارد . با اين تفاسير بدنسازان با خيال راحتتر ميتوانند تخم مرغ را در برنامه غذايی خود بگنجانند

		جایگاه تخم مرغ در یک رژیم غذایی سالم دکتر مک نامارا، مدیر اجرایی مرکز تغذیه با تخم مرغ ، در واشنگتن ، اظهار می دارد که تخم مرغ به عنوان یک رژیم غذایی مناسب به برنامه غذایی روزمره بازگشته است .
وی می گوید: بهتر است که تفکر منفی خود را در مورد تخم مرغ و خودداری از استفاده آن را تغییر بدهیم ، زیرا این استنباط ریشه در گذشته دارد و همه ما می دانیم که آمریکایی ها 30 سال پیش تخم مرغ را به علت خطر افزایش میزان کلسترول و احتمال بروز بیماریهای قلبی ، از برنامه غذای خود حذف نمودند. این باور در مورد تخم مرغ تا چند سال پیش به قوت خود باقی بود. اما اکنون پس از سالها تحقیق در زمینه ارزش غذایی تخم مرغ ثابت شده است که کلسترول موجود در تخم مرغ ، نقش مهمی در بروز بیماریهای قلبی ایفا نمی کند. در واقع محققان به این نتیجه رسیده اند که مصرف چربی اشباع شده است که می تواند بر روی سلامت قلب تأثیر منفی بگذارد. این نوع چربی در غذاهای آماده ، غذاهایی که بیش از حد سرخ شده ، گوشت های پرچربی ، فرآورده های لبنی پرچربی و گوشت های نمک زده ، وجود دارد. انجمن قلب آمریکا در این ارتباط توصیه می کند مردم در برنامه غذایی روزمره خود از سبزیجات و میوه ها، ماهی و محصولات لبنی کم چربی استفاده کنند و از مصرف نامعقول مارگارین ، غذاهای سرخ شده ، محصولات غذایی آماده که دارای چربی اشباع شده و یا چربی بیش از اندازه هستند، اجتناب کنند. دکتر بارباراهوارد، رئیس کمیته تغذیه انجمن قلب آمریکا، اظهار می دارد که تخم مرغ می تواند در یک برنامه غذایی سالم جای داشته باشد. مطالعاتی که در هاروارد درمورد مصرف تخم مرغ و رابطه آن با بیماریهای قلب صورت گرفته است ، بیانگر این واقعیت است که مصرف یک عدد تخم مرغ در هر روز، تأثیر قابل توجه ای در ابتلای فرد به حمله یا سکته قلبی نخواهد داشت ، گرچه مصرف هر روز تخم مرغ برای افراد مسن توصیه نمی شود. دکتر باربارا معتقد است که ما باید روزانه 300 میلی گرم کلسترول مصرف کنیم و تخم مرغ حاوی 200 میلی گرم کلسترول است . دکتر باربارا می گوید: رژیم غذایی خود را باید مانند بودجه ماهیانه خود، مرتب کنترل کنید. اگر شما روزانه یک عدد تخم مرغ مصرف می نمائید، سایر غذاها را که مصرف می کنید بررسی نمائید و میزان کلسترول آنها را در نظر داشته باشید و از خوردن بیش از اندازه کره ، محصولات لبنی پرچربی و گوشت ها پرهیز کنید. براساس مقاله ای که اخیراً در ژورنال انجمن قلب آمریکا منتشر شده است ، زرده تخم مرغ حاوی ماده ای به نام Lutein می باشد، یک ماده کاروتئینی که ممکن است قلب را در برابر افزایش و گسترش عروق مسدود شده که منجر به بروز بیماری قلبی و یا اختلالات دیگر، می شود محافظت کند. همچنین لوتئین از بروز بیماری که منجر به نابینایی می شود جلوگیری می نماید و باعث تقویت حافظه می شود. در ضمن Lutein در میوه های زردرنگ و سبزیجات نیز یافت می شود. باربارا می گوید: در واقع تاکید ما بر برنامه ریزی و اجرای یک رژیم غذایی سالم و منظم است . دکتر باربارا اعتقاد دارد تخم مرغ برای کسانی که دچار سوء تغذیه هستند، غذای مناسبی است . تخم مرغ منبع سرشار پروتئین است . تخم مرغ حاوی 13 ویتامین ضروری است . افزوین بر این مواد معدنی و میزان قابل توجهی از ویتامین 12 B و ویتامین D شامل می شود. تخم مرغ حاوی ماده ای به نام Choline است که نقش مهمی در عملکرد مغز دارد و براساس تحقیقات انجام شده ، مصرف Choline برای رشد بخش های مختلف مغز و حافظه در دراز مدت مفید است

طي تحقيقات انجام گرفته در سال 2001 در استراليا ,كارايي غلات خالص (تريتيكاله و گندم) با پس  مانده هاي آنها مقايسه گرديد جيره ها شامل سورگوم،كنجاله سويا و پودر گوشت به همراه 20% گندم يا تريتيكاله حاصل يا پس مانده بود.علاوه بر اين در نيمي از جيره ها آنزيم افزوده گرديد. در جيره واجد  تريتيكاله،افزايش وزني مشاهده شد ولي در هنگام استفاده از غلات خالص ،بهبود ضريب تبديل غدايي ،كاهش مرگ مير ناشي از آسيت حاصل گرديد.افزودن آنزيم سبب افزايش كارايي خوراك گرديد.در جيره واجد گندم تا سن 42 روزه اي ،عملكرد  هاي مثبتي مشاهده نشد ولي در جيره واجد گندم خالص به همراه آنزيم در سن  21 روزه اي اثرات مشخصي مشاهده گرديد.بهترين ضريب تبديل  غذايي در جيره هاي واجد  گندم پس مانده به همراه آنزيم حتي تا سنين 42 روزه اي كسب مي شود. با اين وجود ميزان مرگ و مير در جيره هاي واجد گندم خالص  همانند جيره هاي واحد تريتيكاله  خالص كاهش يافت. طي تحقيقات اخير  علت آن كاهش وقوع آسيت مي باشد. در هنگام استفاده از  غلات خالص،تغييرات مثبتي در آناتومي سنگدان و پيش معده وجود داشت.
متعاقب تحقيقات حاصله،هنگامي كه پرندگان خيلي جوان با غلات خالص  تغذيه ميشوند داراي رشد و نمو كم در دستگاه گوارش ميباشندولي تا سنين 42 روزه اي  سريعا رشد كرده و تفاوتي در وزن بدن پرندگاني كه از غلات خلاص يا از غلات پس مانده تغذيه كرده اند. وجود ندارد با اين وجود مزيت تغذيه با غلات خالص،كاهش ميزان مرگ و مير و بهبود ضريب تبديل غذايي ميباشد.

چربي حاصل از مرغ ممكن است به زودي منبع جديدي براي سوخت زيستي شود.    
به گزارش خبرنگار ايانا به نقل از سايت فارم ايران امروز ميزان كمي از سوخت زيستي آمريكا از چربي حاصل از مرغ تهيه مي‌شود اما با افزايش قيمت روغن سويا اين مساله ممكن است به طور كلي تغيير كند. از اين رو چربي مرغ يك بخش از انرژي تجديد‌شدني را فراهم مي‌كند. براساس اين گزارش فرآوري چربي حيواني به عنوان يك منبع سوختي مي‌تواند كليدي باشد براي ساخت صنعت سوخت زيستي به عنوان منبع سوختي قابل اطمينان براي ناوگان حمل و نقل آمريكا استفاده شود.
اين گزارش مي‌افزايد: ميزان توليد سوخت زيستي آمريكا طي 5 سال يك ميليون بوده كه نصف آن از چربي حيواني به دست آمده است اما با اين حال استفاده از اين چربي حيواني در شرايط متفاوت دمايي مشكلاتي را به وجود مي‌آورد.

آنفلوآنزای پرندگان يك بيماري عفوني  پرندگان است که ويروس آنفلوآنزای سویه A بوجود می‌آورد.
پرندگان وحشي معمولاً ناقل سویه‌هاي ويروس آنفلوآنزای با بيماري‌زايي پايين و كم خطر هستند. اما در پرندگان اهلي، اين ويروس ها دو شكل متفاوت بيماري را ايجاد ميكنند كه يكي از آنها شايع و ملايم و ديگري نادر و بسيار كشنده است.
شكل ملايم بيماري اغلب تشخيص داده نمي‌شود، اما ويژگي سویه‌‌هاي داراي قابلیت بالای بيماري‌زايي، ایجاد بيماري شديد، ناگهاني و به شدت مسري است كه ميزان مرگ و مير ناشي از آن در طي 48 ساعت مي تواند به 100% برسد.
بسياري از گونه‌هاي پرندگان به ويژه پرندگاني كه در مناطق داراي آب و هواي مرطوب زندگي مي‌كنند، ناقل ويروس‌هاي آنفلوآنزای هستند. اردك، غاز، قو و مرغ دريايي مخازن طبيعي اين ويروس به شمار مي‌روند.
ويروس‌هاي آنفلوآنزای پرندگان با شیوع کمتر پرندگاني كه در محيط زندگي انسان پرورش مي‌يابند، نظير مرغ‌های  اهلي، بوقلمو‌ن‌ها، قرقاول‌ها و طوطي‌ها را نیز آلوده می‌کنند.
تمامي زيرگروه‌هاي ويروس آنفلوآنزای نوع A پرندگان وحشي را آلوده مي‌كنند. بيشتر زيرگروه‌هاي اين ويروس از بيماري‌زايي پايينی دارند. اما دو زيرگروه H5 و H7 مي‌توانند پس از چرخش در بين پرندگان اهلي به ويروس هاي بسيار بيماري‌زا جهش (تغيير ترکیب ژني) پيدا كنند.
اين ويروس‌هاي آنفلوآنزا تا اواسط سال 2005 عموما براي پرندگان وحشي آبزي بيماري‌زا نبودند.
اما در آوريل 2005، مرگ بيش از 6000 پرنده مهاجر به دليل ابتلا به ويروس آنفلوآنزای نوع H5N1 كه نوع بسيار كشنده اين ويروس است، در سواحل درياچه‌اي در چين گزارش شد.
اين واقعه بسيار غيرمعمول و پيش بيني نشده بود. سپس در بررسي هاي علمي، ويروس هاي مشابه از پرندگان بيمار در آفريقا، اروپا و خاورميانه جدا شدند.كشورهاي آلوده همگي در مسير مهاجرت پرندگان وحشي واقع شده بودند.
ابتلای انسان به آنفلوآنزای پرندگان
آنفلوآنزای نوع H5N1  در درجه اول بيماري پرندگان اهلي است. بيشتر موارد انساني مبتلا به آنفلوآنزای پرندگان از نوع H5N1 ،در مناطق روستايي و حومه شهرها كه پرندگان اهلي را در منازل خود پرورش مي دهند، گزارش شده اند.
اين ويروس از طريق تماس در زمان سربريدن، پركندن، و در طي تهيه غذا از پرندگان اهلي به انسان منتقل مي‌شود. انتقال آن از راه دست زدن به پرندگاني كه بر اثر اين بيماري مرده‌اند وهمچنين اعضاي بدن آنها نظير پر نيز ممكن است.
 مردم مي بايست از تماس با پرندگان وحشي مرده پرهيز کنند و هر موردي را به مسئولين گزارش دهند. پر كندن و كشتار پرندگان وحشي مرده به ويژه پرندگان آبزي در مناطقي كه شیوع ويروس H5N1 در آنها گزارش شده و يا احتمال دارد وجود داشته باشد (نظير مسيرهاي مهاجرت پرندگان)، كار بسيار خطرناكي است.
ويروس آنفلوآنزای H5N1 از شرق كره زمين به سوي غرب در حال گسترش بوده و جهان با تهديد فزاينده عالمگير شدن آن روبه رو است. تا كنون بيشترين تعداد مبتلايان به اين بيماري از ويتنام(93 مورد) و بيشترين تعداد مرگ ومير از كشور اندونزي(61 مورد مرگ ازبين 79 مورد ابتلا) گزارش شده‌اند.
به گزارش سازمان جهاني بهداشت ، از سال 2003 تا كنون موارد انساني ابتلا به ويروس H5N1 در كشورهاي چين، ويتنام، تايلند، كامبوج، اندتونزي، جيبوتي، مصر وتركيه به طريق آزمايشگاهي به اثبات رسيده است. تعداد موارد قطعي ابتلا تا كنون بالغ بر 267 نفر بوده است كه از اين ميان 161 نفر جان خود را از دست داده‌اند.
چگونگي انتقال ويروس H5N1 
خوردن و استنشاق مدفوع، بزاق و ترشحات مخاطی پرنده آلوده توسط ساير پرندگان موجب انتشار بيماري در ميان آنها مي گردد.
 تماس با مدفوع، بزاق، ترشحات مخاطی و پر پرندگان آلوده و براي نمونه استنشاق مدفوع خشك شده بر روي پرها و يا گرد وغبار آلوده به مدفوع ، مي تواند بيماري را در انسان موجب گردد.
سر بريدن پرندگان بيمار، پرورش و تماس با خروس هاي جنگي، بازي با پرندگان و خوردن خون یا گوشت خام يا نيم پخته پرندگان، ابتلاي به اين بيماري را به دنبال دارد.
خوراندن گوشت خام پرنده آلوده، به گربه‌هاي خانگي و نيز ببرها و شيرها در باغ وحش‌ها، با انتقال بيماري به حيوانات گوشتخوار همراه بوده است. خوردن فراورده هاي كاملا پخته پرندگان خطري به همراه ندارد.
 تاكنون انتقال انسان به انسان بيماري گزارش نشده است. اما نگراني شدیدی در اين مورد وجود دارد. چرا كه ويروس H5N1 مرتبا در حال تغيير است و در صورتي كه قابليت انتقال انسان به انسان را پيدا كند، به سرعت در ميان جوامع بشري گسترش يافته و يك پاندمي(عالمگيري) را به همراه مي آورد.
در اين صورت ميزان مرگ و مير به ميليون‌ها تن در سراسر جهان خواهد رسيد. همان گونه كه ويروس آنفلوآنزای اسپانيايي در سال هاي 1918 تا 1919، 40 تا 50 ميليون انسان را به كام مرگ فرستاد.
علائم بيماري آنفلوآنزای پرندگان در انسان
بيشتر مبتلايان به اين بيماري را بزرگسالان و كودكاني تشكيل مي‌دهند كه قبل از ابتلا به بيماري از سلامتي كامل برخوردار بوده‌اند.
دوره نهفته اين بيماري (فاصله زماني ميان تماس با عامل بيماري‌زا تا شروع علائم) ، طولاني تر از موارد آنفلوآنزای انساني است. در بيشتر موارد بين 2 تا 4 روز پس از تماس با ويروس علائم ظاهر شده‌اند. اما دوره نهفته 8 تا 17 روزه نيز گزارش شده است.
علائم اوليه بيماري شامل تب بالا (بالاتر از 38 درجه سانتيگراد)، سردرد، درد عضلاني، آبريزش بيني، گلودرد، سرفه و تنگي نفس است. در مواردي اسهال، استفراغ، درد شكمي، خونريزي از بيني و لثه ها نيز گزارش شده است.
در مقايسه با آنفلوآنزای انساني، در آنفلوآنزای نوع H5N1 اسهال آبكي بدون خون و بلغم، بيشتر ديده شده و مي‌تواند تا يك هفته قبل از علائم تنفسي ظاهر شود.
عوارض بيماري آنفلوآنزای پرندگان
پنوموني(ذات الريه)، نارسايي تنفسي، نارسايي اندام‌های مختلف بدن نظير كليه‌ها و قلب، خونريزي از ريه‌ها، تجمع هوا در فضاي جنب (فضاي ميان ریه‌ها و پرده پوشاننده ریه‌ها) ، كاهش تمامي رده هاي گلبول‌هاي خون(گلبول‌هاي سفيد و قرمز و پلاكت‌ها)، سندرم ري (بيماري كه با رسوب چربي در كبد و درگيري مغزي مشخص مي‌شود) و سپسيس (عفونت شديد  در يك نقطه از بدن يا در خون كه علائم التهابي را در سراسر بدن به همراه دارد.)، از عوارض بيماري آنفلوآنزای مرغي هستند.
متاسفانه ميزان مرگ و مير با اين بيماري بالاست و تاكنون بيش از نيمي از مبتلايان جان خود را از دست داده‌اند.
شناسايي مبتلايان به آنفلوآنزای پرندگان
در كشورها و مناطقي كه در آنها آنفلوآنزای H5N1 ديده شده است، مي‌بايست در هر بيمار مبتلا به بيماري حاد و شديد دستگاه تنفسي، احتمال بيماري آنفلوآنزای پرندگان را در نظر گرفت. در مواردي شيوع بيماري در پرندگان پس از مشاهده موارد انساني گزارش شده است.
تشخيص قطعي اين بيماري از طريق كشت ويروس H5N1 و يا آزمايش‌های سرم‌شناسي انجام مي‌ذيرد.
درمان
در صورت امكان، زماني كه تعداد مبتلايان هنوز اندك است، بيماران مشكوك به آنفلوآنزای پرندگان و افرادي كه ابتلاي آنها به اين بيماري به اثبات رسيده است، مي بايست در بخش ايزوله بيمارستان بستري شوند تا در مورد ايشان آزمايش‌های لازم، مراقبت‌هاي باليني و درمان ضروري انجام گيرد.
در صورتي كه بيمار زودتر از موعد مرخص گردد، مي بايست به بيمار و خانواده وي آموزش هاي  بهداشتي لازم داده شود.
تاكنون دو داروي اسلتامي وير (تاميفلو) و زانامي وير در تخفيف علائم بيماري آنفلوآنزای H5N1 به خصوص در مراحل اوليه بيماري موثر شناخته شده‌اند.
پيشگيري
 در حال حاضر براي پيشگيري از ابتلاي انسان به ويروس H5N1 واكسني ساخته نشده است. رعايت نكات زير براي پيشگيري از ابتلا بدين بيماري ضروري است:
 از تهيه غذا از پرندگان بيمار خودداري كنيد.
 از سربريدن و پر كندن پرندگان مرده و يا بيمار در مناطق شيوع بيماري خودداري كنيد.
 فروش پرندگان زنده وسربريدن، پر كندن و خالي كردن احشاي پرندگان در خانه، فرصت خوبي براي تماس با بخش هاي آلوده بدن پرنده فراهم مي‌كند. لذا پوشيدن دستكش و چكمه و استفاده از ماسك براي پيشگيري از آلودگي در مناطق شيوع بيماري ضروري است.
 در مناطق شيوع ويروس H5N1 برخي انواع پرندگان خانگي مانند اردك هاي اهلي ، و حتي پرندگان واكسينه شده نيز مي توانند ناقلين بدون علامت ويروس باشند. در اين شرايط در صورت فقدان سيستم نظارتي موثر، از سر بريدن پرندگان در خانه خودداري كنيد.
 مصرف پرندگان اهلي كه به خوبي پخته شده باشند، بدون خطر است. ويروس H5N1 در دماي معممول پخت ( يعني زماني كه دماي بخش مركزي گوشت به 70 درجه سانتي گراد ميرسد و ديگر هيچ بخشي از آن صورتي نيست)، غيرفعال مي‌شود.
 ويروس  H5N1 به تمامي بخش‌هاي بدن پرنده آلوده شامل گوشت، خون و استخوان گسترش مي يابد. اين ويروس از طريق گوشت تازه يا منجمد شده قابل انتقال است . ويروس H5N1 به دماي پايين مقاوم است و در مدفوع در دماي 4 درجه سانتي گراد براي حداقل 35 روز و در دماي 37 درجه سانتي گراد براي حداقل 6 روز فعال باقي مي‌ماند. اين ويروس در دماي معمولي براي هفته ها بر روي سطوح پايدار مي‌ماند.
در مناطق آلوده به ويروس H5N1 در صورت عدم رعايت نكات بهداشتي، تميز كردن گوشت يخ زده پرندگان آلوده و يا گوشتي كه يخ آن ذوب شده باشد، كار بسيار خطرناكي است.
برای پیشگیری از بیماری این اقدامات را انجام دهید:
 سراسر سطح محل كار (ظرفشويي، تخته مخصوص خرد كردن گوشت و...) و تمامي ابزارها و ادوات به كار رفته براي تميز  و خرد كردن گوشت را كاملا شسته  و ضد عفوني نموده و پس از پايان كار دستهاي خود را بشوييد.
گوشت پخته و  خام را از يكديگر جدا كنيد.
اطمينان حاصل كنيد كه گوشت در دماي مناسب پخته شده و دماي تمامي بخش هاي آن به 70 درجه سانتي گراد رسيده است.
تخم مرغي كه توسط مرغ آلوده به ويروس H5N1 گذاشته ميشود، مي تواند از درون و بيرون(پوسته) آلوده به ويروس باشد. در مناطق آلوده به ويروس H5N1 از خوردن تخم مرغ خام يا نيم پخته خودداري كنيد.
تا كنون انتقال مداوم انسان به انسان در مورد ويروس H5N1 گزارش نشده است. در صورتي كه ويروس فعلي به گونه اي تغيير يابد كه قابليت انتقال انسان به انسان پيدا كند ، نشانه بروز يك پاندمي  خواهد بود.
رعايت بهداشت فردي مي تواند انتقال انسان به انسان ويروس را كند و يا متوقف سازد. در اين موارد آموزش همگاني الزامي خواهد بود. با اين وجود رعايت نكات اصلي و اساسي بهداشتي مي تواند ميزان گسترش  ويروس را در محيط اجتماع و خانه كاهش دهد:
دهان و بيني خود را در زمان عطسه و سرفه با دستمال بپوشانيد.
دست هاي خود را به طور مرتب به ويژه قبل، در حين و پس از تهيه غذا، قبل از  خوردن غذا، پس از رفتن به دستشويي، پس از دفع زباله هاي حيواني، زماني كه دست‌ها كثيف هستند، و به ويژه زماني كه فرد بيماري در خانه داريد، بشوييد.
 از تماس دست ها با چشم، بيني، يا دهان خودداري كنيد. عفونت به ويژه زماني گسترش مي يابد كه فرد پس از لمس اشياء آلوده به ويروس، آن را به دهان، چشم و بيني خود مي مالد.
تميز و ضد عفوني كردن تمامي سطوح در منزل كه به نظر مي‌رسد به ترشحات عفوني آلوده شده باشند، اقدام بسيار پر ارزش و موثري است.
در صورت بروز همه‌گیری بیماری آگاه‌کردن معلمان، دانش آموزان و خانواده‌هاي آنها درمورد راه هاي كاهش گسترش آلودگي اهمیت بسیاری دارد.
همشهری آنلاین-دکتر زهرا عباسپور