پژوهشگران موفق به ساخت نانو سازه‌اي تخم مرغي شده‌اند كه در درمان سرطان به كار گرفته خواهد شد.

به گزارش سرويس فن‌آوري خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، محتويات اين تخم مرغ فرضي از تركيبات آهن و پلاتينيم است كه اين تركيب فلزي مسئول فعال سازي و موثر سازي داروهاي مبتني بر شيمي درماني cisplatin است اين تكنيك به افزايش موثر و كارامد درمان منجر شد.

ساخت نانوسازه‌اي كه قابليت پوشش پذيري با آنتي‌باديها را داشته باشند از اهداف پژوهشگران «نانوفن‌آوري عليه سرطان» است.

دست‌يابي به اين هدف پيامدهاي مرتبط با تكنيك‌هاي شيمي درماني را كاهش مي‌دهد.

 

نانو ذرات پليمر پتانسيل وسيعي در تهيه واكسن ضد سرطان دارند

با استفاده از يك نانوذره «زيست تجزيه پذير» كه قادر است به عنوان ابزاري در جهت تسليم كردن ضايعات سلول‌هاي توموري و پروتئين‌ها به سيستم ايمني بدن به كار رود، پژوهشگران روش اميد بخشي را در جهت ساخت واكسن ضد سرطان يافته‌اند.

به منظور نانوذراتي كه منجر به تحريك سيستم ايمني بدن با پاتن‌هاي تومور مي‌شوند پژوهشگران پروتئين مزدوج ملانوما موسوم gp100 را به صورت كپسول در آوردند و به موشها تزريق كردند، پاسخ معني دار سيستم ايمني بدن موشها، پاسخ عملي قاطعي جهت ساخت ايمني‌سازهاي ضد تومور بود.

پژوهشگران فرمولاسيوني نانوذر‌ه‌اي از پروتئين استخراجي از ملانوماي سلولهاي B16 ساختند كه نتايج ساير محققان نشان مي‌داد كه پاسخ مناسبي را ايجاد نمي‌كرد، اما نتايج اين آزمايش شگفت‌انگيز و قابل توجه بود.

از يك سو، ايمني‌سازي با فرمولاسيون «نانو ذره/ B16» به تنهايي رشد تومورها را تحريك ‌كرد و از سوي ديگر ايمني‌سازي با سلول‌هاي دندريتيك بارگذاري شده نانوذرات بالاترين حفاظت را در مقابل ايجاد تومورهاي B16 ايجاد كرد.

نتايج اين آزمايش تركيبي از كپسوله كردن نانوذره و بارگذاري سلول دندريتيك راجهت ساخت واكسن واكسن ضد سرطان پيشنهاد مي‌كند.

دو مطالعه به منظور تعيين ريزمغذي ها عوامل ضد تغذيه اي و قابليت هضم ظاهري پروتئين و اسيدهاي آمينه موجود در دانه گاو دانه خام و عمل آوري شده و بررسي امكان استفاده از آن در جيره جوجه هاي گوشتي انجام شد. دانه هاي گاودانه از مزارع شهرستان كامياران استان كردستان ايران جمع آوري شدند. روش هاي عمل آوري عبارت بودند از اتوكلاو كردن دانه اتوكلاو كردن پودر پختن و تيمار اسيدي. تركيبات شيميايي انرژي قابل سوخت و ساز ميزان مواد معدني اسيدهاي آمينه كاناوانين و تانن دانه هاي گاودانه خام و عمل آوري شده با 5 تكرار براي هر نمونه تعيين گرديدند. دانه گاو دانه يك منبع خوب مواد معدني به خصوص آهن و مس بود. الگوي اسيدهاي آمينه آن به جز در مورد اسيدهاي آمينه گوگردار خوب و قابل مقايسه با سويا بود. متيونين اولين اسيد آمينه محدود كننده آن براي جوجه هاي گوشتي مرغهاي تخمگذار بود. ميزان كاناوانين و تانن آن به ترتيب 78/0 و 7/6 ميلي گرم در كيلوگرم ماده خشك بود. روشهاي عمل آوري موجب افزايش پروتئين خام در برخي موارد سبب بهبود انرژي قابل سوخت و ساز ظاهري تصحيح شده بر مبناي ازت گرديد. تمامي روش هاي عمل آوري به ويژه پختن دانه موجب كاهش معني دار كاناوانين و تانن شدند. قابليت هضم ظاهري پروتئين دانه گاودانه خام 22/76 درصد بود كه تيمارهاي اسيدي و پختن موجب بهبود عددي آن شدند. قابليت هضم ظاهري اسيدهاي آمينه گاودانه خام از 2/37 درصد براي گليسين تا 5/91 درصد براي آسپارتات متغير بود و تيمار پخش موجب افزايش معني دار قابليت هضم اغلب اسيدهاي آمينه بويژه ليزين و آرژنين شد. عملكرد پرندگان تغذيه شده با جيره هاي حاوي 15 درصد گاودانه پخته شده و اتوكلاو شده به گروه شاهد نزديكتر بود. روشهاي مختلف عمل آوري اثري بر وزن كبد نداشتند اما موجب كاهش معني دار وزن لوزالمعده در مقايسه با گروه شاهد شدند. نتايج اين آزمايشات نشان داد كه دانه گاودانه يك منبع خوب مواد مغذي مي باشد و دو روش پختن و اتوكلاو كردن دانه كامل بدون تغييرات تركيبات شيميايي اين خوراك در سم زدايي آن براي جوجه هاي گوشتي مؤثرتر مي باشند

مقدمه :

شروع و اجراي يك برنامه امنيت زیستی از مهمترین اجزای موثر در حفظ سلامتی گله میباشد . اجزای برنامه های امنیت زیستی در جهت اطمینان از سلامت گله از اهمیت بالایی برخوردار است .

 

برنامه امنیت زیستی به چه معناست ؟

از نگاه واژه شناسی ، کلمه BioSecurity را میتوان اینگونه معنا نمود :

( Bio ) به معنای زندگی میباشد و Security به برخی از مراقبتها و محافظتها باز می گردد . بنابراین ، کلمه BioSecurity به انواعی از برنامه ها گفته میشود که جهت حفاظت و مراقبت از زندگی طراحی شده اند . در ساده ترین معنا ، این کلمه را میتوان اینگونه معنا نمود :

روشهایی در جهت دور نمودن طیور از عوامل بیماریزا و دور نمودن عوامل بیماریزا از طیور .

 

کدامیک از انواع میکروبها را در برنامه های امنیت زیستی در نظر می گیرند ؟

انواع مختلفی از میکروبها ، بعنوان عوامل بیماریزا یا پاتوژن طبقه بندی میشوند . این میکروبها شامل :

ý     ویروسها .

ý     باکتریها .

ý     قارچها

میباشند . همچنین برخی از اجرامی که داخل ( بدن ) و یا در خارج از بدن وجود دارند نیز میتوانند سبب بروز بیماریها شوند . کنترل مجموع این عوامل بیماریزا ، بخش مهمی از برنامه های امنیت زیستی را در بر می گیرند .

 

چگونه عوامل بیماریزا را از طیور پرورشی جدا کنیم ؟

بسیاری از تولیدکنندگان توانایی دور نگاه داشتن عوامل بیماریزا از گله را دارند . در صورتی که گله شما پاک است ( عاری از بیماریها ) راه های بسیاری برای جلوگیری از ورود عوامل بیماریزا به مزرعه پرورش شما وجود دارد . در این بخش ، به بررسی برخی از این راه ها خواهیم پرداخت .

چگونه عوامل بیماریزا را از طیور پرورشی دور کنیم ؟

بسیاری از تولید کنندگان توانایی دور نگه داشتن عوامل بیماریزا از گله را دارند . در صورتی که گله شما پاک است ( عاری از بیماریها ) راه های بسیاری برای جلوگیری از ورود عوامل بیماریزا به مزرعه پرورش شما وجود دارد . در این بخش به بررسی برخی از این راه ها خواهیم پرداخت :

ý     بازدید از مزرعه خود را به حداقل رسانده و به جز موارد ضروری ، از ارتباط میان بازدیدکنندگان و طیور پرورشی ممانعت بعمل آورید .

ý   پرندگان خود را از یک منبع عاری از بیماری تهیه نمائید . تاریخچه گله خریداری شده را بررسی نمائید . شما از طریق جمع آوری اطلاعات بیماریها در مزرعه مادر و همچنین برگه های واکسیناسیون گله مادر و جوجه ها به این مقصود دست یابید .

ý   در صورتی که شما پرندگان جدیدی را برای پرورش در مزرعه خود خریداری نموده اید ، آنها را برای حداقل 2 هفته قرنطینه نموده و در محلی جدا پرورش دهید .

ý   پرندگان وحشی و سایر حیوانات ( سگ و ... ) توانایی بالقوه ایی را در انتقال عوامل بیماریزا به گله شما دارند . از اینرو آنها را از مزرعه خود دور نمائید .

ý   منابع غذایی طیور پرورشی خود را از منابع مطمئنی خریداری نموده و آنها را در محلی که پرندگان وحشی ، حشرات و جوندگان راهی به آن نداشته باشند نگهداری نمائید .

ý     آب مصرفی طیور پرورشی خود را از منابع امن تهیه نمائید . آب آشامیدنی ، پتانسیل بالایی را در آلودگی دارد .

ý   بطور ایده آل ، بهتر است که حیوانات خانگی خود را از محیط پرورش طیور دور نگاه دارید . با این کار به عوامل بیماریزا ، اجازه ورود به مزرعه را نداده اید .

 

چگونه پرندگان را از عوامل بیماریزا دور کنیم ؟

ý   قبل از رسیدن جوجه ها به سالن ، محیط زندگی آنها را بخوبی ضدعفونی نموده تا اطمینان یابید که پتانسیل بروز و رشد عوامل بیماریزا از دوره قبل وجود ندارد .

ý     تمامی تجهیزات و وسایل مورد استفاده در مزرعه خود را قبل از شروع هر دوره و در طی دوره ، بخوبی پاکسازی و ضدعفونی نمائید .

ý   بین دو دوره خود ، حداقل دو هفته فاصله قرار دهید . در این فاصله به پاکسازی و ضدعفونی مزرعه خود پرداخته و محیط را برای آغاز دوره بعدی آماده نمائید .

ý   هرگز پرندگانی را با سنین مختلف و یا حتی از گونه های مختلف ، با هم پرورش ندهید . برخی از بیماریها از یک سن به سنین پائین و یا از یک گونه به گونه دیگر منتقل میشود . بعنوان مثال ، بیماری Histomoniasis از مرغها به بوقلمونها منتقل میشود .

 

نتيجه گیری :

با رعایت این دسته از اصول امنیت زیستی ، شما قادر خواهید بود که عوامل بیماریزا را در محیط پرورش طیور به حداقل مقدار ممکن برسانید . با این کار شما بروز بیماریها در گله طیور خود را به حداقل خواهید رساند .

1-      ویروس آنفلوآنزای طیور چیست؟

آنفلوآنزای طیور، یک بیماری مسری در حیوانات است که معمولاً پرندگان را آلوده می کند و به میزان کمتر در خوکها مشاهده شده است. ویروس آنفلوآنزای طیور به شدت تخصصی عمل کرده ولی در موارد اندکی انسان ها را نیز آلوده می کند.

در مرغ های اهلی، آلودگی با ویروس های آنفلوآنزای طیور موجب ایجاد دو شکل از بیماری می گردد که به دو صورت خفیف و بسیار شدید ظاهر می گردد. نوع بیماری زای ضعیف فقط علایم خفیفی را ایجاد می کند(ژولیده شدن پرها و کاهش میزان تخم گذاری) و ممکن است به راحتی قابل تشخیص نباشد. ولی نوع شدید بیماری به سرعت در بین گله های مرغ ها گسترش یافته،و موجب می شود تعدادی از اندامهای داخلی را تحت تاثیر قرار دهد، و در طی 48 ساعت می تواند 100% تلفات داشته باشد.

2-      خطرات آنفلوآنزای طیور برای انسان چگونه است؟

گسترش سریع H5N₁ در جمعیتهای پرندگان دو ریسک عمده برای سلامتی انسان را به همراه دارد.

اولین خطر آن احتمال آلودگی مستقیم در زمانی است که ویروس از پرنده به انسان انتقال می یابد، که منجر به ایجاد بیماری شدید می گردد: در بین چند ویروس آنفلوآنزای طیور که توانسته است انسان را آلوده نماید، H5N₁ بیشترین موارد بیماری شدید و مرگ در انسان را موجب شده است.بر خلاف آنفلوآنزای فصلی معمولی، که در اکثر مردم مبتلا فقط باعث علایم تنفسی خفیف می گردد، بیماری ایجاد شده بوسیله  H5N₁ احتیاج به مراقبتهای پزشکی شدید داشته و مرگ ومیر بالایی را در پی داشته است. سینه پهلوی ویروسی اولیه و بوجود امدن مشکل در بعضی از اندامها بسیار گزارش شده است.

خطر دوم که مهمتر نیز می باشد، این است که اگر ویروس فرصت کافی داشته باشدبه فرم بسیار خطرناک برای انسان تبدیل خواهد شد و به راحتی از شخصی به شخص دیگر انتقال می یابد و چنین تغییری می تواند به منزله شروع شیوع جهانی این بیماری باشد.

3-      آیا مصرف مرغ و فرآورده های مرغ امنیت غذایی دارد؟

بله، با وجودیکه که بعضی از موارد احتیاطی باید در کشورهایی که آنفلوآنزای طیور در آنها شیوع دارد رعایت شود. در مناطقی که این بیماری دیده نشده است، مرغ و فرآورده های آن می تواند طبق معمول(با رعایت نکات بهداشتی و پخت مناسب ) آماده شده و مورد مصرف قرار گیرد، بدون اینکه هیچ ترسی از ابتلا به ویروس  H5N₁ وجود داشته باشد.

در مناطقی که این بیماری شیوع دارد، مرغ و فرآورده های آن می تواند مورد استفاده قرار گیرد مشروط بر اینکه این مواد کاملاً پخته شوند ونیز در جریان آماده سازی غذا به درستی مدیریت شود. ویروس H5N₁به حرارت حساس است. دماهای معمولی که برای پخت و پز استفاده می شود (ºC 70 در همه بخش های غذا) ویروس را خواهد کشت. لازم است که مصرف کنندگان مطمئن باشند که همه بخشهای مرغ کاملاً پخته شده (هیچ بخش صورتی وجود نداشته باشد) و مصرف کنندگان تخم مرغ، باید مطلع باشند که احتمال انتقال آلودگی از مرغ به تخم وجود دارد.نباید هیچ وقت اجازه داد درطی مراحل آماده سازی غذا ، مواد غذایی دیگر با مرغ خام و فرآورده های مرغ تماس یافته یا مخلوط گردد. هنگام بسته بندی مرغ خام و فرآورده های مرغ خام، افراد دست اندر کار در تهیه غذا باید دستهایشان را کاملاً بشویند و سطوحی را که در تماس با فرآورده های مرغ بوده کاملاً شسته و ضدعفونی نمایند. صابون و آب گرم برای این منظور کافی است.

در مناطقی که آنفلوآنزا بین مرغ ها شایع است، تخم مرغ خام نباید در غذایی که بعداً حرارت نمی بیند استفاده شود.

آنفلوآنزای طیور از طریق غذای پخته منتقل نمی شود. تا به حال هیچ موردی دیده نشده است که شخصی در اثر مصرف مرغ یا فرآورده های مرغ کاملاً پخته مبتلا شده باشد، حتی اگر این غذاها به ویروس H5N₁ آلوده بوده باشند.

 

4-      تولید واکسن و توسعه آن تا کجا پیش رفته است؟

واکسنی که علیه این ویروس جهانی موثر باشد هنوز وجود ندارد. هر ساله برای آنفلوآنزای فصلی واکسن هایی تولید می شود ولی هنگامی که این ویروس به صورت Pandemic (عمومی) درمی آید نمی تواند کارآیی مناسبی داشته باشد. اگر چه تولید واکسن موثر علیه ویروس H5N₁ در دست اقدام است، ولی در حال حاضر هیچ واکسنی برای تولید تجاری موجود نمی باشدو تا چند ماه آینده نیز انتظار نمی رود که واکسن موثری تولید شود.

5-      چه داروهایی برای درمان این بیماری موجود می باشد؟

دو دارو از گروه Neuraminidase به نام هایOseltamivir  (با نام تجاریTamiflu ( و Zanamivir (با نام تجاری (Renelza  می توانند شدت و مدت بیماری ایجاد شده بوسیله آنفلوآنزای فصلی را کاهش دهد. کارآیی ممانعت کننده های Neuraminidase به زمان بکارگیری آنها (48 ساعت پس از بروز علایم) بستگی دارد.در مورد ابتلای انسان به H5N₁، اگر داروها به موقع بکار گرفته شوند ممکن است احتمال زنده ماندن را افزایش دهد، ولی اطلاعات کلینیکی در این مورد محدود است. انتظار می رود ویروس H5N₁ در مقابل ممانعت کننده های Neuraminidase حساس باشند.

یک گروه دیگر از مقاومتهای ضد ویروسی، ممانعت کننده های M₂ آمانتادین و ریمانتادین، می تواند به صورت بالقوه علیه آنفلوآنزای پاندمیک مورد استفاده قرار گیرد، ولی مقاومت به این داروها می تواند به سرعت گسترش یابد و این مساله می تواند به شدت کارآیی آنها را در مقابل آنفلوآنزای پاندمیک کاهش دهد. بعضی از استرین های ویروس H5N₁ کاملاً به این ممانعت کننده های M₂ مقاوم شده اند. اگر چه، چنانچه در این بین ویروس جدیدی بوجود آید، ممکن است ممانعت کننده های M₂ موثر باشند.

6-      آیا موارد دیگری هم برای نگرانی وجود دارد؟

بله ، چندین مورد برای نگرانی وجود دارد.درحال حاضر مرغابی های خانگی می توانند مقادیر زیادی از ویروس های به شدت بیماری زا را از طریق مدفوع دفع نمایند. دوم اینکه علائم این بیماری را نشان ندهند و  به صورت یک منبع مخفی ویروس عمل نمایند ،این گونه موارد زمینه انتقال بیماری را به سایر پرندگان فراهم می کند.

در مقایسه با ویروس های H5N1  در سال های 1997  در اوایل 2004 ، ویروس های کنونی H5N1 مهلک تر بوده و عملا" موش ها و راسوها را هم آلوده نمودند و این ویروس ها در محیط بیشتر زنده ماندند.

بنظر می رسد دامنه میزبانی H5N1 گسترش یافته است و گونه هایی از پستانداران را که قبلا" مقاوم به ویروس های آنفلوآنزای طیور شناخته می شدند مبتلا نموده و می کنند.

نحوه عملکرد ویروس در پرندگان آبزی وحشی ، ممکن است تغییر کند. مرگ بیش از 6000 پرنده مهاجر در مرکز چین ، در اثر ابتلا به ویروس شدید H5N1  ، بسیار غیرمعمول بوده و احتمالا" بی سابقه است. در گذشته فقط دو مورد مرگ جمعی در پرندگان مهاجر به علت ویروس های بیماری زا ثبت شده است که شامل یک مورد در آفریقای جنوبی در سال 1961  ( H5N3)  و  مورد دیگر درهنگ کنگ در سال 2002 – 2003 (N5N1) بوده است.

7-  آیا ویروس به سرعت از پرندگان به انسان انتقال می یابد؟

خیر ، در شیوع اخیر آنفلوآنزای طیور بیش از 100 نفرآلوده شدند ، این رقم در مقابل تعداد کثیر پرندگان مبتلا و نیز موقعیت های متعددی که انسان در معرض این ویروس بوده ، بویژه در مناطقی که نگهداری مرغ ها در خانه رایج است ، رقم اندکی است .

8-      آیا امکان انتقال این ویروس از انسان به انسان وجود دارد؟

مواردی از انتقال انسان به انسان این ویروس گزارش شده ولی این موارد بسیار محدود است . مواردی از ابتلا به آنفلوآنزای طیور در بین اعضای نزدیک خانواده گزارش شده است.

تعیین اینکه در این موارد انتقال انسان به انسان رخ داده است تقریبا" غیرممکن است چون اعضای خانواده در معرض منابع محیطی و حیوانات یکسانی بوده اند.

9-      آیا از پاندمیک شدن این ویروس می توان جلوگیری کرد؟

هیچ کس به درستی جواب این سؤال را نمی داند. بهترین راه جهت جلوگیری از پاندمیک شدن این ویروس حذف ویروس در بین پرندگان است ، ولی به شدت در مورد اینکه آیا چنین چیزی در آینده نزدیک قابل دستیابی است شک وجود دارد. WHO   یک سری درمان های ضد ویروسی را فراهم آورده است.

در مطالعات اخیر، که بر اساس مدل های ریاضی انجام شده است ، نشان می دهد که این داروها می تواند قبل از پاندمیک شدن بیماری جهت پیش گیری استفاده شده و از بوجود آمدن خطر این بیماری کاملا" مسری جلوگیری بعمل آید یا حداقل گسترش بین المللی آن را محدود نماید. موفقیت در این زمینه به توانایی مسوولان درمناطق آلوده و اعمال نمودن محدودیت هایی در داخ

در دانشگــاه‌ آلبرتا (Alberta) كانادا طي‌ آزمايش‌ انجام‌ شده‌نشان‌ داده‌ شده‌ است‌ كه‌ وزن‌ جوجه‌ يكروزه‌ اثر مستقيمي‌ دروزن‌ نيمچه‌هاي‌ گــوشتي‌ در هنگــام‌ ارسال‌ به‌ بازار دارد. در اين‌آزمايشات‌ تعداد جوجه‌ يكروزه‌ در وزن‌هاي‌ مختلف‌ از نژادراس‌ انتخاب‌ گــرديد. اين‌ جوجه‌ها قبلا سكس‌ شده‌ و مرغ‌ وخروس‌ها جداگــانه‌ در شرايط استاندارد و در روش‌ قفس‌ و بايك‌ نوع‌ مشابه‌ جيره‌ غذايي‌ حاوي‌ ذرت‌، گــندم‌، سويا تغذيه‌شدند و در 21 و 42 روزگــي‌ وزن‌ آنها تعيين‌ گــرديده‌ و در 43روزگــي‌ به‌ كشتارگــاه‌ ارسال‌گــرديد.

اين‌ آزمايشات‌ نشان‌ داد كه‌ اختلاف‌ 11 گــرم‌ در بين‌جوجه‌هاي‌ يكروزه‌ سبب‌ 167 گــرم‌ اختلاف‌ در وزن‌ در 42روزگــي‌ مي‌گــردد كه‌ از نظر اقتصادي‌ مسئله‌ مهمي‌ است‌.

ادامه‌ بررسي‌ بر روي‌ گــله‌هاي‌ مرغ‌ مادر نشان‌ داد كه‌ سن‌مرغ‌هاي‌ مادر اثر چنداني‌ ندارد، بلكه‌ بزرگــي‌ و درشتي‌ يا ريزي‌تخم‌ مرغ‌ در وزن‌ جوجه‌ يكروزه‌ توليدي‌ موثر است‌ و اين‌ امرنيز بستگــي‌ به‌ وزن‌ مرغ‌ مادر دارد. كه‌ در واقع‌ يك‌ فاكتورژنتيكي‌ به‌شمار مي‌رود. محققين‌ مزبور توصيه‌ نموده‌اند كه‌ درگــله‌هاي‌ مرغ‌ مادر بايد يكنواختي‌ وزن‌ را حفظ كرده‌ و از سوي‌ديگــر در درجه‌بندي‌ تخم‌ مرغ‌ براي‌ جوجه‌كشي‌ دقت‌ فراوان‌نمود و از تخم‌ مرغ‌هاي‌ درشت‌ استفاده‌ كرد، زيرا تخم‌مرغ‌هاي‌ درشت‌ توليد جوجه‌هاي‌ درشت‌تر مي‌نمايند و به‌اضافه‌ در جيره‌هاي‌ غذايي‌ گــله‌هاي‌ مرغ‌ مادر بايد دقت‌ لازم‌ رامبذول‌ داشت‌.

نتايج‌ آزمايشات‌ دانشگــاه‌ آلبرتا در كانادا به‌ روشني‌ نشان‌داده‌ است‌ كه‌ مرغداران‌ گــوشتي‌ براي‌ به‌ دست‌ آوردن‌ وزن‌ بالابايد از جوجه‌هايي‌ كه‌ وزن‌ بالا دارند استفاده‌ كنند. اگــرچه‌مقداري‌ گــران‌تر از جوجه‌هاي‌ معمولي‌ مي‌باشند